I

Kendi kendime boyuna tekrarlıyorum sen hiç bir zaman anlaşılamayacaksın.Değil mi ki seni o bile anlamayadı..Bu milyonların içinde yapayalnız yaşamaya mahkumsun sen.Bütün çabaların boşuna, alın yazın ölüme kadar takip edecek seni.Kaderinin çizdiği yalnızlık çemberinden çıkamayacaksın.O milyonlar belki adını duyacak fakat seni tanımayacaklar.Her yaklaştığın insan biraz daha uzaklaşacak senden.Aranızda git gide genişleyecek uçurumu hiç bir şey dolduramayacak.Sen hayal gücünle kendine bambaşka bir dünya yarattın.İnsanları olduklarından başka türlü gördün.O insanlar şimdi sana hiç benzemeyen başka bir sen senden..Uğraş bakalım kaçabilecek misin? hadi, insanlardan kaçtın diyelim, uzaklarda çok uzaklarda gerçek ve büyük yalnızlığını buldun.. Toprakla suyla, kuşlarla başbaşasın işte.Çevrende o seni anlamayanlar yok artık.Dilsiz ağaçlar sağır otlar arasındasın.Fakat bir sen varsın ya yine.. O zaman da içindei o ikinci sen gölgeleyecek yalnızlığını.Bir an gelecek tek başına ona tahammül edemeyeceğini anlayacak ve tekrar döneceksin bu kör kalabalığa

kimseden anlayış bekleme öyleyse. Bütün acılar gibi içine dön, kendine kapan..Bir dost eli mi uzandı snaa? İnanma.. Seni mi övüyorlar? Güvenme..Sevilen alkışlanan sen değilsin aslında kadın.. Her insan senin o dolu dizgin yaşantında kendisini buluyor, kendisini seviyor..Sen onlar için yapmak isteyip de yapamadıklarısın. Şiirlerin söylemek isteyipte söyleyemedikleri..

Dün de terk edilmiştin daha önceki günlerde..Bugün terk edilmiş olmak anlaşılmamış olmak bu kadar ümitsizliğe düşürmesin seni.Yine sevecek yine terk edileceksin.Alınyazından kaçman mümkün değil.O sonuna kadar seninle beraber olacak.Senin yüreğin sevmek için çarpıyor.İnsanları sevmeden yapamazsın,yaşayamazsın..

Onlar seni hiç sevmese de anlamasa da yüreğin çarptıkça sen oları sevecek, onlar için yazacaksın.Seni anlamanlar yazdıklarını da anlamayacaklar. Sevdiklerin aklına gelecek birer birer..Sevildiğin günler gelecek.. Yaşadığın emsalsiz aşk gecelerini anımsayacaksın ve bu gecelerin sabahlarını.Görünmez bir el okyaşayacak vücudunu..Saçlarının kokladnığını dudaklarının öpüldüğünü hissedeceksin.. Sonra bırakacaksın kendini bu sonu gelmez sandığın sarhoşluğa..Bir an gözlerini yumacaksın ve tren duracak.Başka bir istasyon olmadığnı farkedeceksin..

Çiçekler ağaçlar otlar seni karşılamaya gelmişler görmüyor musun? Boşuna bakma çevrene, beni arama.Bu defa karşılayıcılarının arasında ben yokum.Korkma.. yalnız geldin yalnız gideceksin.

Hüzün şarkıları yalnızlığında başladı, yanlızlığında bitecek..

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !